W Kanadzie obowiązują dwa oficjalne języki urzędowe – angielski i francuski – a prócz tego wiele narzeczy, którymi posługuje się ludność rdzenna. Większość mieszkańców tego kraju dobrze mówi po angielsku. Wokół napięć powstających między dwoma głównymi grupami językowymi koncentruje się znaczna część wydarzeń kanadyjskiej sceny politycznej.

Języki rdzennej ludności są w większym lub mniejszym stopniu ignorowane, choć w bardziej odległych zakątkach kraju, szczególnie na obszarze Terytoriów Północno-Zachodnich i Nunavut (gdzie obowiązuje język innuktitut) są one w powszechnym użyciu. Eskimosi jako jedyni spośród rdzennych społeczności mają własny kanał TV emitowany w rodzimym języku. Innym szczepem przykładającym porównywalną wagę do spraw językowych są Indianie Montagnais – tłumaczenia w języku Montagnais-Naskapi pojawiają się w oficjalnych publikacjach na terenie północnego Québecu i Labradoru.

Oficjalny język Québecu różni się od europejskiego wzorca obowiązującego we Francji mniej więcej w ten sam sposób, w jaki amerykański angielski odbiega od brytyjskiego angielskiego. O ile słownictwo, gramatyka i składnia języka francuskiego z Québecu nie tworzy jakieś odrębnego języka, mogą pojawić się kłopoty ze zrozumieniem języka mówionego.