Montréal, drugie co do wielkości miasto Kanady, leży mniej więcej w tej samej odległości od wybrzeży Europy co od Vancouver, a jego wygląd i atmosfera łączy część przymiotów każdego z dwóch kontynentów. Charakterystyczne dla Ameryki Północnej wieżowce z betonu i szkła sąsiadują z budowlami w rozmaitych europejskich stylach architektonicznych.

Montréal jest także drugą co do wielkości francuskojęzyczną metropolią świata po Paryżu, choć tylko dwie trzecie 3,5-milionowej ludności miasta ma pochodzenie francuskie – reszta to kosmopolityczna mieszanka les autres, czyli obcokrajowców, m.in. Brytyjczyków, przybyszów z Europy Wschodniej, Chińczyków, Włochów, Greków, Żydów oraz imigrantów z krajów Ameryki Łacińskiej.

Montréal zawsze pełnił ważną rolę w separatystycznych dążeniach Québecu, ponieważ właśnie tutaj dwie główne grupy językowe – francuska i angielska – mają z sobą najsilniejszy kontakt. Napięcia między tymi społecznościami doprowadziły do kampanii terrorystycznej, którą Front Wyzwolenia Québecu skoncentrował na mieście pod koniec lat 60. XX w., a wynikłe z niej zmiany polityczne odbiły się na Montréalu bardziej niż na jakimkolwiek innym ośrodku w prowincji. Wkrótce Montréal stracił gospodarczą przewagę w kraju na rzecz Toronto. I choć kanadyjska większość anglojęzyczna spisała Montréal na straty, miasto nie pogrążyło się w gospodarczym odrętwieniu, lecz odzyskało znaczenie, stając się motorem przemysłu nowoczesnych technologii.